فقط دیونه هاش بیان داخل !...

در راستای اینکه بحران بی شوهری در جامعه امروز به وجود آمده کلیه خانمهای محترم می تونن از روش های زیر استفاده کنن و البته مراقب باشن که سوءاستفاده نکنن .


۱ـ روش کوزه ای : همان روش قرن های قدیم که دختر کوزه به دوش به سمت رودخانه می رفت پسر به کوزه می خوره کوزه بشکست و بعد چنین گفته اند که : اگر با من نبودش هیچ میلی ... چرا ظرف مرا بشکست لیلی

نتیجه گیری : بحران ازدواج حال حاضر بخاطر لوله کشی شدن آبه .

۲ـ روش عرفانی : چهل شبانه روز جلوی خونه رو آب و جارو میکنی و ده تا شمع روشن می کنی شکلات بین مردم تقسیم می کنی تا مرد آرزوهات بیاد.

نتیجه گیری : در صورت کمبود شمع می تونین فانوس هم روشن کنین .

۳ـ روش سوسکی : بخاطر ترس از یه سوسک که حتی می تونی خودت اون رو تو خونه یا کوچه کار بزاری همچین محکم می پری تو بغلش و بهش می چسبی که هیچ جور نتونه تو رو از خودش جدا کنه .

نتیجه گیری : با تشکر از کلیه سوسک های محترم مقیم مرکز و حومه .

۴ـ روش تیپ : انواع تیپ های مختلف روی خودت پیاده می کنی بیست و دو کیلو لوازم آرایش روی خودت خالی می کنی و سعی میکنی تا آنجا که ممکن است لباس ها مورد توجه باشند طوری که هرکس که تو خیابونه مجبور بشه حتما یک بار شما را نگاه کنه بعد گوشه خیابون می ایستی تا شوهر مناسب سوارت کنه .

نتیجه گیری : خطر احتمال از بین رفتن آبروی چندین و چند ساله تان وجود دارد اما چون به خاطر ازدواج است مسئله نیست این دفه !

۵ ـ روش خر خونی : تو کلاس و مدرسه و دانشگاه نمره بیست کلاس می شی بالاخره تو کل سال های مدرسه یه خر خون دیگه پیدا میشه که بیاد سراغت و باعث بشه که نترشی .

نتیجه گیری : اگه شوهر پیدا نشد تا مقطع دکترا ادامه بدین و بعد ترک تحصیل کنین.

۶ ـ روش مایه داری : با دوستان توی انواع پارتی های شبانه و پیست های اسکی و باشگاه های بیلیارد و بولینگ هر کوفت و زهر مار دیگری که می تونی شرکت می کنی و حواست فقط به یه شوهر مناسب هست تا چیز های دیگه .

نتیجه گیری : سعی کنین همیشه چند میلیون در کیف خود داشته باشین.

۷ـ روش مذهبی : توی انواع مجالس مختلف مذهبی شرکت می کنی توی هیچ چیز کم نمی آری جایی نیست که مراسمی باشه و تو اونجا نباشی تا بالاخره یه شوهر گیرت بیاد .

نتیجه گیری : التماس دعا خواهر .

۸ ـ روش فامیلی : یه کاغذ بر می داری و اسم تمام پسرهای فامیل از سن پنج تا پنجاه ساله رو که ازدواج نکردنن رو روش می نویسی بعد شروع به بررسی و تفکیک می کنی و اونهایی که شرایط را دارن رو انتخاب می کنی و یه برنامه ریزی برای عملیات تاکتیکی که بلاخره یه کدوم رو خفت کنی .

نتیجه گیری : می تونین روی یه بچه پنج ساله برای بیست سال آینده برنامه بریزین

۹ ـ روش نامردی : جلوی یکی از این ماشین های پلیس یه دفعه می پری پسره رو می گیری تو بغلت و دستت رو میکنی تو دستش و ازش... (سانسور...) می گیری تا بعد از تعهد توی کلانتری مجبور بشه که باهات ازدواج کنه. البته این روش برای اونهایی است که از کلیه روش های بالا نا امید شده اند.

نتیجه گیری : در تعهد نامه کلانتری حتما مقدار مهریه را ذکر کنین

اي گل تـازه كه بويي ز وفا نيست تو را                  خـبر از سـرزنش خار جـفا نيست تو را

رحم بر بلبل بي برگ و نوا نيست تو را                    التـفاتـــــي به اســيـران بلا نـيست تو را

ما اســير غم و اصلا غم مـا نيست تو را                  با اســير غم خود رحـم چرا نيست تو را

فارغ از عاشـق غمنـــاك نمي بايد بود                     جان من اين همه بي باك نمي بايد بود

همچو گل چند به روي همه خنـدان باشي              همره غير به گل گـشت گلسـتـــان باشي

هر زمان با دگري دست به گريبان باشي                  زان بيـانديـش كه از كرده پشيمان باشي

جـمع با جـمع نباشــند و پريشــان باشي                 يــاد حـــيراني ما آري و حـــيران باشي

ما نباشـــيم كه باشـد كه جــفاي تو كشد؟               به جفا سازد و صد جور براي تو كشد؟

شـب به كاشــانه ي اغيار نمي بايد بود                     غيـر را شــمع شــب تـار نمي بايد بود

همـه جـا با همـه كس يار نمي بايد بود                      يــــار اغـيـــــار دل آزار نمي بايد بود

تشـــنه ي خــون من زار نمي بايد بود                        تا به اين مرتبه خونخوار نمي بايد بود

من اگركـشـــته شوم باعــث بدنامي توست           موجب شهرت بي باكي وخودكامي توست

دگـري جــز تـو مــرا اين همه آزار نكرد                       جز تو كس در نظر خلق مرا خوار نكرد

آنچـه كردي تو به من هيچ ستمكار نكرد                     هيچ سـنگـيــن دل بـيدادگر اين كار نكرد

گر ز آزردن من ، هست غرض مردن من                     مردم ، آزار مـكــش از پــــــي آزردن من

جان من،سنگدلي،دل به تو دادن غلط است           بر ســـر راه توچـون خاك فتــادن غلط است

چـشـــم امـيــــد به روي تو گشـادن غلط است      روي پــرگـــرد به راه تو نهــــادن غلط است

رفتن اولي است زكوي تو، فتادن غلط است         جـان شــــيرين به تمنـــاي تودادن غلط است

مدتـي هسـت كه حيرانم و تدبيري نيست            عاشـق بي سر و سامانم و تدبيري نيست

از غـمت سر به گريبانم و تدبيري نيست                خـون دل رفته به دامانم و تدبيري نيست

از جـــفاي تو بدين سانم و تدبيري نيست               چه تـوان كرد ، پشيمانم و تدبيري نيست

شـــــــرح درمـــاندگي خود به كه تقرير كنم؟          عاجزم،چاره ي من چيست،چه تدبير كنم ؟

نخل نوخــــيزگلســـتـان جـــــهــان بسياراست   گل ايـــن باغ بــس!ســــــروروان بسيار است

جـــــان من!همچو تو غارتـگرجان بسيار است     تـــــرك زرين كمــــــــرمــوي ميان بسياراست

بالــب هـمـچـو شـــــكــرتنگ دهان بسيار است   نه كه غيرازتو جوان نيست،جوان بسيار است

مـدتــي شـــد كه در آزارم و مي داني تو               به كـمــــنـد تـو گرفـــتارم و مي داني تو

در غم عــشـــق تو بيمارم و مي داني تو               داغ عشق تو به جان دارم و مي داني تو

خون دل از مـژه مي بارم و مي داني تو                  از براي تو چــــنين زارم و مي داني تو

از زبـــان تو حديـــــثـــي نشنودم هرگز                    از تو شرمنده ي يك حرف نبودم هرگز

مكن آن كار كه آزرده شوم ازخويت                           دست بر دل نهم و پا  بكشم از كويت

گوشه اي گيرم و من بعد نيايم سويت                       نـكـنــــم بـار دگر يـــاد قد دل جويت

ديـده پـوشــم ز تمـاشاي رخ نيكويت                          سخني گويم و شرمنده شوم از رويت

بـشــنو پـندومكن قصـد دل آزرده ي خويش          ورنه بسيارپشيمان شوي ازكرده ي خويش

چند صبـح آيم و از خاك درت شام روم ؟                از ســـر كوي تــو خود كام به ناكام روم ؟

صد دعــا گــويـم و آزرده ز دشـنام روم ؟                از پي ات آيم و با من نشوي رام ، روم

دور دور از تــو من تيره سرانجام روم                     نبـــود زهره كه همراه تو يك گام روم

كس چرا اين همه سنگين دل و بد خو باشد ؟        جان من ! اين روشي نيسـت كه نيكو باشد

از چه بــــا من نشـــوي يار ، چه مي پرهيزي!!   يـــــار شــــو بــــا من بيمار!چه مي پرهيزي

چـيـســـــت مانع ز من زار،چه مي پرهيزي؟!     بگـشـــا لعل شــكر بــــــار ، چه مي پرهيزي

حرف زن اي بت خونخوار!چه مي پرهيزي؟       نه حديـثــــي كنـــــي اظهار،چه مي پرهيزي؟

كه تــــو را گفت به اربـــــاب وفا حرف نزن ؟             چين بر ابرو زن و يك بار به ما حرف نزن ؟

درد من ، كشـــته ي شـمـشـير بلا مي داند            ســوز من ، ســــوخته ي داغ جفا مي داند

مســـــكـنـم ، ســاكن صحراي فنا مي داند           همه كس حـــال من بي ســـر و پا مي داند

پــــاكـبـــازم ، همه كس جور تو را مي داند           عاشقي همچو من ات نيست ، خدا مي داند

چاره ي من كن و مگذار كه بي چاره شوم              سر خود گيرم و از كـــــوي تو آواره شوم

از سر كوي تو با ديـده ي تر خواهم رفت                  چهره آلوده به خونــاب جگر خواهم رفت

تا نظر مي كني از پيش نظر خواهم رفت                  گر نرفتم ز درت شام ، سحر خواهم رفت

ازجفــــــــاي تـــــــو من زارچو رفتم ، رفتم               لطف كن،لطف،كه اين بار چو رفتم ، رفتم

چند در كوي تـــو بــــــا خاك برابر باشم ؟                  چند پـــامـــال جفــــاي تــــو ستمگرباشم

چند  پيش تو به قدر از همه كمتر باشم ؟                  از تـــو چند اي بت بد كيــش مكدر باشم؟

مي روم تـــــا به سجـــود بت ديگر باشم                  باز اگر سـجـــده كنم پيش تو ، كافر باشم

خود بگو از تو كشـم ناز ، تغافل تا كي ؟                     طاقتم نيست از اين بيش، تحمل تا كي؟

ســـبــزه ي دامن نسـرين تو را بنده شوم                 ابتــــداي خـط مـشـــكين تو را بنده شوم

چين بر ابرو زدن و كين تو را بنده شوم                       گــره ابـــروي پـــر چين تو را بنده شوم

حرف نــا گفتن و تمكين تو را بنده شوم                      پـــر ز محبــوبي و آيين تو را بنده شوم

الله الله .. ز که اين قاعده اندوخته ای                       کيست استاد تو  .. اينها ز که آموخته اي؟

اين همه جور كه مــن از پي هم مي بينم                 زود خود را به ســــر كوي عدم مي بينم

دگران راحت و من اين همه غم مي بينم                  همه كس خرّم و مـن درد و ورم مي بينم

لطف بسـيـــــارطمع دارم و كم مي بينم                  هسـتم آزرده وبسـيـــــارســـتم مي بينم

خرده بر حرف درشت من آزرده مگير                        حرف آزرده درشتانه بود ، خرده مگير

آنچـنـــان بـــاش كه من از تو شكايت نكنم                 از تــــو قـــطع طــمع لطف و عنايت نكنم

پيـــــش مـــردم ز جـــفاي تو حكايت نكنم                 هــمـه جا قصّه ي درد تــــــو روايت نكنم

ديگر اين قصّه ي بـــــي حد و نهايت نكنم                 خويش را شهره ي هرشهر و ولايت نكنم

خوش كني خاطر وحشــي به نگاهي سهل است

سوي تو گوشه ي چشمي ز تو گاهي سهل است

وقتی پرنده ای را

معتاد می کنند

تا فالی از قفس بدر آرد

و اهدا نماید آن فال را به جویندگان خوشبختی

*

تا شاهدانه ای به هدیه بگیرد

*

پرواز...،

قصه ی بس ابلهانه ای ست

از معبر قفس!

"نصرت رحمانی"

آهنگ ها تنهایی را تسکین می دهند; اما تسکین تنهایی، تسکین درد نیست. در کنار بیگانه ها زیستن در میان بی رنگی و صدا زیستن است. اینک اصوات، بی دلیل ترین جاری شدگان در فضا هستند. وقتی همه می گویند، هیچ کس نمی شنود. به خاطر داشته باش! سکوت، اثبات تهی بودن نمی کند. اینک آنکه می گوید، تهی ست- و رفتگران، بی دلیل نیست که شب را انتخاب کرده اند.

دیروز زندگي در اين ديار ، نفريني بود بس عجيب، در دست زمانه
و زندگي مي كرديم در برهوتي به نام ِ اسارت
دست و پا مي زديم ميان ِ ماندن و رفتن

و امروز، زندگي كردنمان ، كابوسي شد در حبابي به نام ِ حماقت
در دست ِ زمانه اي غريب و بي حاصل
و امروز بايد تا به كي دست و پا بزنيم ميان ِ اسارت و آزادي؟
و چه سخت است ديدن و نشستن و نگاه كردن به آنچه خود ساختيم در حبابي به نام حماقت! ولي زندگي ناميديمش
اينست و اينجاست برهوتي به نام ِ زندگي!...

بر دستهايمان ،
بالاي تخت، به ديوار، بر ميادين شهر ،
حتي بر دكمه هاي ... جليقه،
زنجير بسته ايم و يك ساعت
بي آنكه قبله نمايي به دست بگيريم ،
در موجتاب آينه رانديم ;
و ... وامانديم
زندان چه هست ؟ جز انسان درون خود!
راستي كه هيچ زنداني به كوچكي مغز نيست !
آري ما همه زندانيان خويشتنيم ...

"نصرت رحمانی"

عشق يعني شاعري دلسوخته ، عشق يعني آتشي افروخته
عشق يعني با گلي گفتن سخن ، عشق يعني خون لاله بر چمن
عشق يعني شعله بر خرمن زدن ، عشق يعني رسم دل بر هم زدن
عشق يعني يك تيمم يك نماز ، عشق يعني عالمي راز و نياز
عشق يعني با پرستو پر زدن ، عشق يعني آب بر آذر زدن
عشق يعني چون محمد پا به راه ، عشق يعني همچو يوسف قعر چاه
عشق يعني بيستون كندن بدست ، عشق يعني زاهد اما بت پرست
عشق يعني قطره و درياشدن عشق يعني همچو من شيدا شدن
عشق يعني يك شقايق غرق خون ، عشق يعني درد و سخت در درون
عشق يعني يك تبلور يك سرود ، عشق يعني يك سلام و يك درود

عشق يعني مستي و ديوانگي، عشق يعني با جهان بيگانگي
عشق يعني شب نخفتن تا سحر ، عشق يعني سجده ها با چشم تر
عشق يعني سر به دار آويختن ، عشق يعني اشك حسرت ريختن
عشق يعني در جهان رسوا شدن ، عشق يعني مست و بي پروا شدن
عشق يعني سوختن يا ساختن ، عشق يعني زندگي را باختن
عشق يعني انتظارو انتظار ، عشق يعني هر چه بيني عكس يار
عشق يعني ديده بر در دوختن ، عشق يعني در فراقش سوختن
عشق يعني لحظه هاي التهاب ، عشق يعني لحظه هاي ناب ناب
عشق يعني سوز ني ، اه شبان ، عشق يعني معني رنگين كمان

دیر زمانی است که هر شبم یلداست

( قابل توجه اونائي كه معما رو نخوندن ! ...)

اول بريد به پستهاي پايين تر و معما رو بخونيد بعد بياد جواب از خودتون در بكنيد.

-----------------------------------

 جواب معما...

A- يك كليد را روشن ميزنيم و ميگذاريم كه روشن بمونه.

B- يك كليد را هم روشن ميكنيم ... ولي  5-6  دقيقه بعد ، خاموشش ميكنيم.

C- كليد سوم را هم ميگذاريم همون جوري خاموش بمونه ..

حالا اول يك " يا الله " ميگيم كه اگه  يك نفر توي اتاق  لخت باشه ، مشكلي پيش نياد و ميريم توي اتاق ! !! خب ديگه ...

اون لامپي كه روشن هست ، مربوط به كليد A  بوده ...

حالا دو تا لامپ داريم كه خاموش هستند ... ولي خب ... لامپي كه با كليد B  روشن شده بوده ،  " گرم " هستش ولي لامپ مربوط به كليد C  ، سرده .. چون اصلا روشن نشده بوده ...    اين هم از اين، ... حالا كه جواب رو خونديد  هي بگيد ما بلد بوديما!

بوش و كالين پاول تو يه رستوران نشسته بودن.يه بابائي مي آد توو  و اونها را ميبينه.

طرف جلو مي ره و مي گه :عجب افتخاري نصيب من شده.ببينم شما دو تا اينجا چيكار مي كنين؟

بوش يه نگاهي به دور و برش مي اندازه تا مطمئن بشه كسي صحبتهاشون رو گوش نمي كنه و بعد خيلي آهسته مي گه :داريم نقشه جنگ بعديمون رو مي كشيم.

يارو مي گه :ا واقعا!!؟؟ خوب حالا قراره چطور بشه؟

بوش گفت:ما مي خوايم 10 ميليون نفر عراقي را بكشيم بعلاوه ي  يك تعميركار دوچرخه كه اون را هم ميكشيم .

طرف اعتراض مي كنه كه :تعميركار دوچرخه را ديگه برا چي ميكشيد ؟

بوش بطرف پاول بر مي گرده و ميگه :احمق جون ديدي گفتم كه هيچ كس اهميتي به 10 ميليون عراقي نمي ده !!!!

خدايا! هدايتم كن! زيرا مي‏دانم كه گمراهي چه بلاي خطرناكي است.
خدايا! هدايتم كن! زيرا مي‏دانم كه گمراهي چه بلاي خطرناكي است.
خدايا! هدايتم كن! كه ظلم نكنم، زيرا مي‏دانم كه ظلم چه گناه نابخشودني است.
خدايا! نگذار دروغ بگويم، زيرا دروغ ظلم كثيفي است.

خدايا! محتاجم مكن كه تهمت به كسي بزنم، زيرا تهمت، خيانت ظالمانه‏اي است.
خدايا! ارشادم كن كه بي‏انصافي نكنم، زيرا كسي كه انصاف ندارد شرف ندارد.
خدايا! راهنمايم باش تا حق كسي را ضايع نكنم، كه بي‏احترامي به يك انسان، همانا كفر خداي بزرگ است.
خدايا! مرا از بلاي غرور و خودخواهي نجات ده، تا حقايق وجود را ببينم و جمال زيباي تو را مشاهده كنم.

خدايا! پستي دنيا و ناپايداري روزگار را هميشه در نظرم جلوه‏گرساز، تا فريب زرق و برق عالم خاكي، مرا از ياد تو دور نكند.
خدايا! من كوچكم، ضعيفم، ناچيزم، پركاهي در مقابل توفان‏ها هستم، به من ديده‏اي عبرت‏بين ده، تا ناچيزي خود را ببينم و عظمت و جلال تو را براستي بفهمم و به درستي تسبيح كنم.
خدايا! دلم از ظلم و ستم گرفته است، تو را به عدالتت سوگند مي‏دهم كه مرا در زمره ستمگران و ظالمان قرار ندهي.

خدايا! مي‏خواهم فقيري بي‏‏نياز باشم، كه جاذبه‏هاي مادي زندگي، مرا از زيبايي و عظمت تو غافل نگرداند.
خدايا! خوش دارم گمنام و تنها باشم، تا در غوغاي كشمكش‏هاي پوچ مدفون نشوم.
خدايا! دردمندم، روحم از شدت درد مي‏سوزد، قلبم مي‏جوشد، احساسم شعله مي‏كشد، و بندبند وجودم از شدت درد صيحه مي‏زند، تو مرا در بستر مرگ آسايش بخش.

خسته‌‏ام، پير شده‏ام، دل‏شكسته‏ام، نااميدم، ديگر آرزويي ندارم، احساس مي‏كنم كه اين دنيا ديگر جاي من نيست، با همه وداع مي‏كنم، و مي‏خواهم فقط با خداي خود تنها باشم.

خدايا! به سوي تو مي‏آيم، از عالم و عالميان مي‏گريزم، تو مرا در جوار رحمت خود سكني ده.

شرح پريشاني

دوستان شرح پريشاني من گوش كنيد
داستان غم پنهاني من گوش كنيد
قصه بي سر و ساماني من گوش كنيد
گفت و گوي من و حيراني من گوش كنيد

شرح اين آتش جان سوز نگفتن تا كي؟
سوختم سوختم اين راز نهفتن تا كي؟

روزگاري من و او ساكن كويي بوديم
ساكن كوي بت عربده جويي بوديم
عقل و دين باخته ديوانه رويي بوديم
بسته سلسله سلسله مويي بوديم
كس در آن سلسله غير از من و دل بند نبود
يك گرفتار از اين جمله كه هستند نبود

نرگس غمزه زنش اينهمه بيمار نداشت
سنبل پر شكنش هيچ گرفتار نداشت
اينهمه مشتري و گرمي بازار نداشت
يوسفي بود ولي هيچ خريدار نداشت
اول آنكس كه خريدار شدش من بودم
باعث گرمي بازار شدش من بودم

عشق من شد سبب خوبي و رعنايي او
داد رسوايي من شهرت زيبايي او
بسكه دادم همه جا شرح دلارايي او
شهر پر گشت ز غوغاي تماشايي او
اين زمان عاشق سرگشته فراوان دارد
كي سر برگ من بي سروسامان دارد

چاره اينست و ندارم به از اين راي دگر
كه دهم جاي دگر دل به دل آراي دگر
چشم خود فرش كنم زير كف پاي دگر
بر كف پاي دگر بوسه زنم جاي دگر
بعد از اين راي من اينست و همين خواهد بود
من بر اين هستم و البته چنين خواهد بود

پيش او يار نو و يار كهن هردو يكي ست
حرمت مدعي و حرمت من هردو يكي سي
قول زاغ و غزل مرغ چمن هردو يكي ست
نغمه بلبل و غوغاي زغن هر دو يكي ست
اين ندانسته كه قدر همه يكسان نبود
زاغ را مرتبه مرغ خوش الحان نبود

چون چنين است پي كار دگر باشم به
چند روزي پي دلدار دگر باشم به
عندليب گل رخسار دگر باشم به
مرغ خوش نغمه گلزار دگر باشم به
نوگلي كو كه شوم بلبل دستان سازش
سازم از تازه جوانان چمن ممتازش

آن كه بر جانم از او دم به دم آزاري هست
ميتوان يافت كه بر دل ز منش ياري هست
از من و بندگي من اگر اشعاري هست
بفروشد كه به هر گوشه خريداري هست
به وفاداري من نيست در اين شهر كسي
بنده اي همچو مرا هست خريدار بسي

مدتي در ره عشق تو دويديم بس است
راه صد باديه درد بريديم بس است
قدم از راه طلب باز كشيديم بس است
اول و آخر اين مرحله ديديم بس است
بعد از اين ما و سر كوي دل آراي دگر
با غزالي به غزلخواني و غوغاي دگر

تو مپندار كه مهر از دل محزون نرود
آتش عشق به جان افتد و بيرون نرود
وين محبت به صد افسانه و افسون نرود
چه گمان غلط است اين برود چون نرود
چند كس از تو و ياران تو آزرده شود
دوزخ از سردي اين طايفه افسرده شود

اي پسر چند به كام دگرانت بينم
سرخوش و مست ز جام دگرانت بينم
مايه عيش مدام دگرانت بينم
ساقي مجلس عام دگرانت بينم
تو چه داني كه شدي يار چه بي باكي چند
چه هوسها كه ندارند هوسناكي چند

يار اين طايفه خانه برانداز مباش
از تو حيف است به اين طايفه دمساز مباش
ميشوي شهره به اين فرقه هم آواز مباش
غافل از لعب حريفان دغل باز مباش
به كه مشغول به اين شغل نسازي خود را
اين نه كاري ست مبادا كه ببازي خود را

در كمين تو بسي عيب شماران هستند
سينه پر درد ز تو كينه گذاران هستند
داغ بر سينه ز تو سينه فكاران هستند
غرض اينست كه در قصد تو ياران هستند
باش مردانه كه ناگاه قفايي نخوري
واقف كشتي خود باش كه پايي نخوري

گرچه از خاطر وحشي هوس روي تو رفت
وز دلش آرزوي قامت دلجوي تو رفت
شد دل آزرده و آزرده دل از كوي تو رفت
با دل پر گله از ناخوشي خوي تو رفت
حاش لله كه وفاي تو فراموش كند
سخن مصلحت آميز كسان گوش كند

يکی بود يکی نبود مردی بود که زندگی اش را با عشق و محبت پشت سر گذاشته بود.

وقتی مُرد همه می گفتند به بهشت رفته است آدم مهربانی مثـل او حتما ً به بهشت می رود.

در آن زمان بهشت هنوز به مرحله ی کيفيت فراگير نرسيده بود و استـقبال از او با تشريفات مناسب انجام نشد.

فرشته نگهبانی که بايد او را راه می داد نگاه سريعی به فهرست نام ها انداخت و وقتی نام او را نيافت او را به جهنم فرستاد. در جهنم هيچ کس از آدم دعوت نامه يا کارت شناسايی نمی خواهد هر کس به آنجا برسد می تواند وارد شود.

مَرد وارد شد و آنجا ماند . . .

چند روز بعد شيطان با خشم به دروازه بهشت رفت و يقه فرشته نگهبان را گرفت و گفت:

« اين کار شما تروريسم خالص است! »

نگهبان که نمی دانست ماجرا از چه قرار است پرسيد:  چه شده ؟

شيطان که از خشم قرمز شده بود گفت:

« آن مَرد را به جهنم فرستاده ايد و آمده و کار و زندگی ما را به هم زده.از وقتی که رسيده

نشسته و به حرف های ديگران گوش می دهد و به درد و دلشان می رسد. حالا همه دارند در

جهنم با هم گفت و گو می کنند يکديگر را در آغوش می کشند و می بوسند.

جهنم جای اين کارها نيست! لطفا ً اين مَرد را پس بگيريد!! »

وقتی قصه به پايان رسيد درويش گفت:

«با چنان عشقی زندگی کن که حتی اگر بنا به تصادف در جهنم افتادی خود شيطان تو را به بهشت بازگرداند!»

من و تیر چراغ برق، دردمان یکی است

شب که می شود

سرمان تاریک

دلمان پر نور

صبح که می شود

سرمان سنگین

دلمان خاموش...

يك معما !  طراحش هم بيل گيتس بوده ... اين معما ، منطق شما را ميسنجد .

 زياد هم سخت نيست ...
=====
معما :

توي يك اتاق ، سه تا لامپ داريم كه خاموش هستن .

بيرون از اتاق هم ، سه تا كليد داريم كه هركليد ، مربوط به يكي از لامپها ميشه.

هيچ گونه نور و غيره هم از اتاق بيرون نمياد ...

حالا ميخواهيم طوري عمل كنيم كه با اولين وارد شدن به اتاق ، بتوانيم مشخص كنيم كه هر كليد ، مربوط به كدام لامپ بوده ...

خب ... چه راهي به اون مغرتون ميرسه ... چه راهي به اين مغزتون ميرسه ؟!!

جواب رو  واسم بنویسید

چه دیر آمدی........

تو آن هنگام آمدی........

 که..... چشمانم : آنقدر در فراقت اشک  ریخته بودند که اشکی برای از شوق گربستن نداشتند..

که...... موهایم : در انتظارت جو لانگاه غبار سربی اندوه  گشته و رنگ باخته اند.......... 

که...... چهره ام : پر از چین و شکن شده و از همنشینی با گونه های بهاریت شرمساری میکند..

که...... لبهایم : حرارت تنفسهای سوزانت را نمی فهمند..............

که ..... بازوانم : توان در آغوش فشرد نت را فراموش کرده اند...............

که ..... قلبم یارای آنچنان تپیدن ها را از دست داده است...........

که ..... پاهایم  بار سفر بر بسته اند و راهی دیاری بی باز گشت شده اند........

                                                                                     چه دیر آمدی .......!!!!!؟؟؟؟؟

به بلبلی عاشق گفتم ....

تا به حال از گلی پژمرده سراغی گرفته ای ...؟

با بوته ای سرما زده همنشینی کرده ای ....؟

به عیادت گل حسرت رفته ای .....؟

بوسه ای بر گلبرگهای گل انتظار نشانده ای ....؟

تا به حال در گورستان پائیز بوته لرزانی را در آغوش گرفته ای........ ؟ قلبت را بر خارش فشرده ای ......؟ با خون گرمت آبیاریش کرده ای......؟ و با گرمای وجودت معشوق را  به گل نشانده ای....!!!!؟؟؟؟

 تو هم مثل ما انسانها هزار رنگی و عاشق رنگ ...کنار گلی خوشرنگ می نشینی.. آواز ریا سر میدهی گل دلداده را رها میکنی .... می پژمرانی .....تمامی عمر کوتاهش را به انتظارت می نشانی ...و هوسبازانه به خلوت گلی دیگر می گریزی.......... !!!!!

کسی میتواند در پای عشق بمیرد که

 پیش از آن زندگی پیش چشمان وی مرده باشد.

                                                            ""شاندل""

داريوش اقبالي

بدون شک او پديده ای درتاريخ موسيقی ايران است،ترانه های داريوش از خواسته ها و افکار مردم ايران در سه دهه اخير متاثر گشته.داريوش افسانه است.اويکی از هزاران خواننده ايست که در دوران معاصر چون ستاره ميدرخشد.ترانه های او در ارتباطی نزدیک با رنج و خوشی زندگی متداول ايرانيان است،مردمانی سختی کشيده و دوستدار آزادی.او با بيانی ژرف و بدور از اغراق به بيان احساسات ايرانيان می پردازد. موسيقی او همانند شعراش دارای نظم است،احساسات ژرف و عميق،از اینرو ترانه های داریوش درقلب مردم جای دارد.

داريوش اقبالي در ۱۵ بهمن سال ۱۳۲۹ خورشیدی ( ۴ فبراير ۱۹۵۱) درتهران بدنیا آمد. اوسالهای اولیه عمر خود را در میانه،کرج و کردستان سپری کرد.استعداد خدادادی او در ۹ سالگی و در زمانی که برای اولین بار برروی صحنه سن مدرسه قرار گرفت آشکار شد و در ۲۰ سالگی توسط حسن خياط باشی از تلوزيون ايران به مردم معرفی شد و با ترانه افسانه و جاويد"بمن نگو دوست دارم"درقلب مردم جای گرفت.اوبا پيدايش عصر بي همتای سبک نوين موسيقی ايران همدوره بود.

داريوش هرگز با عقايد تحميلی به اجتماع خود سازگار نبود،ترانه های او حاصل اشعار و موسيقی انسانهايی وارسته چون شاملو،نادرپور،جنتی عطايی،قنبری وبيات است.اين موضوع سبب گشت تا ترانه های او در رابطه با عشق،صلح،آزادی و عدالت سروده شوند.پس از انقلاب ديگر عرصه ای برای داريوش و هنرش نبود ازاينرو وی از سرزمين مادری خود کوچ کرد.

کارهای او شامل بيش از ۲۰۰ ترانه در ۲۵ آلبوم است.داريوش کنسرتهای بيشماری را در تالارهای بزرگ جهان چون notably Wembley (لندن)،Carnegie Hall (نیویورک)، Kennedy Center (واشنگتن دی سی )، Koncertos (استکهلم )، Greek Theater )لس انجلس)و Universal Amphitheater (لس آنجلس)به اجراء درآورده است.

داريوش در هنر عکاسی نيز صاحب سبک است،همچنين در دو فيلم سينمايی "ياران" و "فرياد زيرآب" نيز ایفای نقش نموده.ترانه ها و پیامهای داریوش بسیار جلوتر از تفکرات عصر اوست.
حتی جهان عرب نیز با سبک غنی داریوش آشناست و ترانه های او را پذيرفته است،در فستيوال موسيقی،فيلم ورسانه های تصويری که چندی پيش در بحرين برگذار شد داريوش بعنوان نماينده سبک معاصر و منحصر بفرد موسيقی ايران اين سبک را به جهان معرفی کرد و برنده بالاترين نشان صلح گشت. وی در مراسم اختتاميه اين جشنواره ندای آزادی را بخصوص برای سرزمين مادری خود ايران، سرداد.

**منبع داريوش ۲۰۰۰

به نام خدا

Two Travelling Angels

دو فرشته مسافر

Two traveling angels stopped

To spend the night in the home

Of a wealthy family.

دو فرشته مسافر

در منزل خانواده ثروتمندي توقف كردند

تا شب را در آنجا بگذرانند.

The family was rude and refused

To let angels stay in the mansion-s

Guest room instead the angels were

Given a small space in the cold basement

آن خانواده گستاخي كردند و اجازه ندادند فرشته ها

شب را در داخل مهمانخانه داخل عمارت بگذرانند.

بلكه به آنها فضاي كوچكي از زير زمين خانه را

اختصاص دادند.

As they made their bed on the hard floor

The older angels saw a hole in the wall

And repaired it.

When the younger angels asked why the

Older angels replied-

<<things arenot always what they seem.>>

همانطور كه فرشته ها مشغول آماده كردن بستر خود روي

زمين سخت بودند،فرشته پيرتر سوراخي در ديوار ديد و

روي آن را پوشاند. فرشته جوان تر علت را پرسيد و او گفت:

«چيزها هميشه آن طوري نيستند كه به نظر مي رسند.»

The next night the pair came to rest at the house

Of a very poor-but very hospitable farmer and

His wife.after sharing what little food theyhad

The couple let the angels sleep in their bed. where

They cold have good nights rest.

شب بعد فرشته ها به خانه زوج كشاورز بسيار فقير ، اما

مهمان نوازي رفتند. پس از صرف غذاي مختصري كه داشتند ،

آن زوج رختخواب خود را در اختيار فرشته ها قرار دادند ، تا

شب را راحت بخوابند.

When the sun came up the next morning

The angels found the farmer and his wife in tears.

Their only cow – whose milk had been

Their sole in come – lay dead in the field.

صبح روز بعد فرشته ها آن زن و شوهر را گريان ديدند.

تنها گاوشان ، كه شيرش تنها راه درآمدشان بود  ،

در مزرعه مرده بود.

The younger angels was infuriated and asked

The older angels : <how could you have let this

Happen? The first man had everything-yet you

Helped him. The second family had little but was

Willing to share every thing and you let the cow die.>

فرشته جوان تر به خشم آمد و به فرشته پيرتر گفت : چه طور اجازه

دادي چنين اتفاقي بيفتد؟ مرد اولي همه چيز داشت با اين حال تو كمكش

كردي. خانواده دومي چيزي نداشتند اما همان را هم با ما تقسيم

كردند وبا اين حال تو گذاشتي گاوشان بميرد.

<Things arenot always what they seem.>

the older angels replied. <when we stayed in the

mansion I noticed there was gold stored in that hole

in the wall. Since the owner was so obsessed with

greed and unwilling to share his good fortune

I sealed the wall so he wouldnot find it.>

فرشته پيرتر پاسخ داد:«چيزها هميشه آنطور نيستند كه به نظر مي رسند»

«شبي كه ما در زيرزمين آن عمارت بوديم متوجه شدم كه در سوراخ

ديوار طلا پنهان كرده بودند. از آنجا كه صاحبخانه طماع و بخيل بود

و مايل نبود ثروتش را با كسي شريك شود ، من سوراخ را بستم

و مهر كردم تا دستش به آن طلا نرسد.»

Then last night as we slept in the farmers bed

The angels of death came for his wife.

I gave him the cow instead.

شب گذشته كه در رختخواب آن كشاورز خوابيده بوديم .

فرشته مرگ به سراغ همسرش آمد.

من در ازا گاو را به دادم.

Things are not always what they seem.

چيزها هميشه آنطوري نيستند كه به نظر مي رسند.

Sometimes that is exactly what happens

When things do not turn out the way they should.

If you have faith – you just need to trust

That every outcome is always to your advantage.

  You just might not know it until some time later.

هنگامي كه اوضاع ظاهراً بر وفق مراد نيست

اگر ايمان داشته باشيد ، بايد توكل كنيد

و بدانيد همواره هر چه پيش مي آيد به نفع شماست.

فقط ممكن است تا مدت ها حكمتش را نفهميد.

The end

تو تنگناي پيچاپيچ یه  زندگی ...

پشت تمامي خاطره های مرده شون ... 

 دارن قلب شكسته ايي رو  تو  مسلخ آرزوهاش ...

به صليب مي كشن ...

-  قلب شکسته

با تموم قدرت فریاد زد -

" ... خدايا ! 

خوابیدی؟؟؟؟؟

هیچ چیز کاملا اشتباهی وجود ندارد . حتی یک ساعت قدیمی از کار افتاده در طول شبانه

روز دو بار ساعت درست را نشان می دهد.

                                                                     ""پائولو کوئلیو""

در عرض يك دقيقه ميشه يك نفر رو خرد كرد.

در عرض يك ساعت ميشه يكي رو دوست داشت.

 در عرض يك روز ميشه عاشق شد.

ولي يك عمر طول ميكشه كسي رو فراموش كني.

                                                فراموش كني.

                                                     فراموش كني.

زندگي خالي است پر کنيد آنرا. 
        زندگي يک مشکل است با آن روبرو شويد.
             زندگي يک معادله است موازنه کنيد.
                 زندگي يک معما است آنرا حل کنيد.
                     زندگي يک تجربه است مرور کنيد. 
                         زندگي يک مبارزه است قبول کنيد. 
                             زندگي يک سوال است جواب بدهيد. 
                            زندگي يک موفقيت است لذت ببريد. 
                        زندگي يک بازي است برنده و پيروز شويد.  

                     زندگي يک هديه است آن را دريافت کنيد. 
                  زندگي دعا است آن را به طور يکنواخت بخوانيد.
               زندگي درد است آن را تحمل کنيد.
           زندگي يک دوربين است بنابراين بهتر است با آن با صورت خندان و شاد روبرو شوي

زنـــدگی کن زندگی بهترين لطف خــداست.
عشــق بورز عشق بهترين شعر خــداست.
دوستی کن دوستی بهترين حرف خداست.
پرستش کن پرستش بهترين ياد خـــداست.
زیــبا شــــو زيبايی بهـترين حس خــداست.
مهربان باش مهربانی بهترين اسم خداست.
تــفــکــر کن تـفکـر بـهتـریـن علـم خـداست.
صـادق باش صداقت بهترين يادگار خـداست.